Black Coffee

Nostalgia

2010-09-12T12:36:00.007-06:00

I was talking to my wife about how I was concerned about my two smaller brothers who are living in Iran and struggling with all the complexities of life in Ahmadinejad’s chaotic time. Then the conversation strayed to what I had noticed while reading the posts in Google Reader (what is referred to as Gooder by Iranian bloggers) that the people in our circle of friends (most of them virtual friends) who are currently living in Iran usually share. So, this is a group of people who religiously read every single post shared until they have “zero unread posts” and who know each other actually or virtually and sometimes leave personal comments for each other, which shows how secured they feel about the whole Gooder space.

Reading their shared posts I have found a very similar theme. Nostalgia! And about what? The 80's! Yes, the war time in Iran. But, why should someone feel nostalgic about the 80's? And I have to add here that this is the war generation we are talking about, the generation who spent its childhood in the 80's.

I was watching Van Trier's "Europa" the other day. It's about war-beaten Germany of 1945. A very dark movie that animates the complexity of the traumatized people of once a great nation, through an extremely dramatized love story. There was a line in the movie that is permanently marked in my mind. One of the characters of the movie says "During the war everything was simple and straightforward. It's after the war that the complexities grew in everyday life", and I am paraphrasing here. I thought about it and found it very true about the Iranian society. We lived a very simple life during the war time. A simple life of no luxury; where every family was depended on the subsidies and the "coupons" the government provided. The main concern was to make the two ends meet. There was no sense of competitiveness to achieve more in life. Because there was no "more" to it! And hey, life was tough alright; we were in one of the most brutal wars of after WWII world for god's sake. The lifestyle was simple.

For the kids like us, who were fed mainly by the two state TV channels, every single program on TV (and there was only a very limited number of them) had to be chewed upon in the greediest of manners. We had no other choice, we had to watch any single program tens of times. And that was the main in a few sources of imaginary world we had access to. The lives of the characters of the animated series, the children seeking for their parents, the lives of the castaway families; and those bitter Japanese series originally made for grown-ups; but there were no kid not watching them every week, religiously.

After the war, construction of the nation started. Iran is a rich country if she doesn't have to spend her resources to expense a destructive war. So, people's lives changed quickly. And people got back to their lush habits of living, denying all the bad memories of the war as if it never happened. Then it came the era of Khatami and the reformists. The reform that brought hope to people's eyes and changed their prospective overnight. They wanted khatami to overthrow the supreme leader based on the popular votes they'd given him. Khatami said “hey we are still an islamic republic, people! I can't fight with the Sepah and all that! Let's go on our slow but steady reform, that’s the only way.”

This time life was no simple. People had access to satellite TVs and the internet. They wanted freedom in its most European forms. They did not want religious democracy as Khatami had proposed. They wanted secular democracy.
Khatami's term was finishing when the reformist proposed Moein for presidency. People were disappointed at them though. They rationalized that they had had the worst. What could be worse than that. Khatami and reformists were puppets in the hands of the Supreme leader and the conservatives, they did not do anything. Most of them decided not to vote at all. And this was how Ahmadinejad came to power. People experienced days of each being worse than the previous. They dreamed about days of Khatami. They understood the difference it made to have the nation be run by the reformists or fundamentalists (not even conservatives). And it came the time to vote again.

Mousavi ignited the enthusiasm in the depressed, disappointed hearts of Iranians again like never before. This time people knew by heart that they wanted reform and they wanted it then. They knew how mistaken they were not voting for reformists the previous election. They went to the polls and voted for Mousavi, the majority of them, to make a landslide.

Do they let people gain what they had given them for the last 4 years back? The answer is no. They wanted it and they wanted it entirely. They could not afford another reformist in power. No, they wouldn't let go of the power. They would do anything this time. They wouldn't care even keeping up appearances. They would kill if it would necessitate. And they did; not by a few number: they killed tens if not hundreds. They arrested hundreds if not thousands. They buried the dead in unknown graves, they brutalized and tortured the arrested. They tried the heads of the reformist party. They beat, terrorized, and isolated reformists’ main three leaders which they did not dare arresting (and that was the only red line they did not cross). They shut down the websites. They blocked the news circulation. And there came the Google reader. The fastest, easiest, and safest way to circulate the news without being censored. And there came the generation of Gooder. The war generation with all its shattered hopes and dreams.

With its Nostalgia of the 80's.

2009-06-29T21:55:00.000-06:00

Mousavi the leader of the Green Movement of Iran.

camping

2009-06-06T21:44:00.001-06:00

I'm in one of the most beautiful places on earth. The Shannon fall is in front of me and I have the spectacular view of the chieff raised against the sky. Beautiful birds are singing in harmony with the roaring sound of the fall and the wind is blowing through the leaves of the tall green trees. I understand how great this is. And I know there is much more depth to it, much more than a lonely soul like me can absorb. to understand the beauty of the moment in full, you need both halves of your soul united. Without her there is always something missing...

Self portrait!

2009-04-17T21:28:00.002-06:00

I always liked to paint!

2009-04-13T22:22:00.003-06:00

tDo you think I could be a painter? I think so, and that makes me feel regretful! So tell me this is a piece of crap and ease my pain!

Knowing

2009-03-30T14:11:00.004-06:00

This movie has brought BS to a new level. It starts in a very stunning way so that you think you're watching the best thriller ever. The visual effects is just astonishing. As the story goes on you become more and more disappointed. At the end you have this feeling that the hole plot is written by a child who's parents has told her some stories from the bible, something like stories of Adam and Eve and the Armageddon, and she mixed these stories with the stories of aliens and UFOs she heard at school... The first 2/3 of the movie is worth watching, but the rest is a huge disappointment. Honestly though, it is like giving this simple mindedly written plot to the best film making crew.
I bet the plot has been written with the church approval. And it is scary how they can expose the audience to their anti-science crap!

Things I do not do without you

2009-03-20T23:20:00.003-06:00

There are places unseen, moments unshared, words unspoken, dances undancesd, looks uncast, songs unsung, notes unplayed, laughs unlaughed, tears unshed, airs unbreathed, skins untouched, hairs uncaressed, hearts unbeaten; lips unkissed.

There are moments imagined but unlived.

White Norouz!

2009-03-19T14:57:00.002-06:00

No family gathering, No gifts, no "sabzy polo with fish", no "haft sin", not even a single green plant to give me a faint feeling of Spring! Sitting in my cubical, diving deep into dreams of colorful and glorious Norouzes of the past, I feel lonelier than ever!

Bergman's Sawdust and Tinsel

2009-03-04T21:35:00.002-07:00

Life goes round and round as the circus Ingmar Bergman pictured in one of the silver screen's masterpieces "Sawdust and Tinsel" does. The movie is made black and white in 1953 and is one of the director's favorites and is really worth watching. Ingmar Bergman has never disappointed me, and I am still eager to watch more and more of his movies. He was a very busy director and is going to keep me amazed by his picture for years to come. I have "Crisis" and "Persona" in my list. I'm going to watch the former tonight actually.

We're All Gonna Die

2009-02-24T13:26:00.004-07:00

A friend of mine sent this link while I was at work today. So, I opened it and I looked at it and I just tried to find something funny in the extremely wide photo (which is actually a combination of 20 shots) to share with my friend - for instance I found a dude showing his middle finger to the cameraman- But when I saw the title of the work "We're All Gonna Die, 100 meters of existence" everything in the photo looked differently. The dude with middle finger was not funny anymore. At a sudden, every single person in the photo gave a new dimension to the photograph. Suddenly everything in the photo was deep in meaning.
And it made me think about life. As long as you live your everyday life, everything is ordinary and superficial and lacks meaning. But when you think about the fact that We're All Gonna Die, you live your moment. That is how so many art and literature masterpieces are created. The shadow of death hovering above our soul is a great force that can make you do good or ... bad.

The Hour with George Stroumboulopoulos

2009-02-24T00:44:00.004-07:00

The Hour is one of my favorite talk shows which airs every weekdays on CBC television. In tonight's show George had first Azar Nafisi, introducing her new book "Things I've been Silent About" which has drawn so much attention. The second guest who was actually my whole reason of watching the show on TV (intead of o watching the podcast on Miro, as ususal) was Chris Cornell, My favorite rock singer, introducing his new album "scream"; which oddly enough has recorded with the hip-hop singer Timberland.It's coming in March.

So if you do not have access to the CBC television, download Miro which is an open source video software and subscribe to The Hour or your other favorite shows. it's fun.

I am back!

2009-02-22T23:38:00.004-07:00

It might have happened to you. Suddenly, with no reason, you find yourself unable to create, if you are an artist, to write, if you are a writer, or simply to post if you are a blogger. It happened to me almost 2 years ago. During this time, I could never explain why I did not feel like writing. Now when I look back, I have this feeling that, at some point, my soul started a journey. A journey to find some new meaning to life, some lost ingredients to soul, to find something that I think was "me".
It was like moulting. I started changing my skin; and that was my personality, my reaction to the outside world, my perception of external world. And what is this external world? Not only people and things around me, but also the definitions I have in mind from the values, the morality and from concepts such as loneliness, love, commitment, faith. I have not found all my answers yet -and I will be the happiest person ever if I ever do- but at least I know what I am looking for.
Now I can feel the changes happening inside me. I can see the new skin forming and shaping my soul. I feel like the eyes watching "me" from above. I see his highs and lows. Sometimes I enjoy the show, sometimes not. Sometimes this "me" surprises me! By showing silly reactions to the inputs! And he cannot help it. Sometimes, he becomes happy from very simple things. Sometimes he gets angry from so superficial things that could make him think less of people who care about them. But these strange experiences happens only once. He learns his lessons fast. At night he is confused, in the morning the confusion is gone and again he finds himself in peace with the world. At night he is angry, in the morning he finds it funny how easily he got angry about nothing. At night he thinks he is surrounded by stupid people, in the morning he finds himself one of them. And the list goes on and on.
I am back.

The world is upside down!

2007-04-20T10:13:00.000-06:00

"It's a tragic incident. But to find out that he is a Korean, I am ashamed and confused." You may hear that from any Korean these days.

There are many instances of crime and violence in the United States everyday. Some of them are committed by immigrants or resident aliens and green card holders of any nationality. However, it is nature of America.

When you live in America, you are under control of American culture and American media. You are Korean or Chinese or whatever, but you are more American. As a permanent resident, it is the States government responsibility to provide you with social security. The government is responsible to determine if you are eligible for a gun or not. He is responsible to diagnose your mental illness. And when he fails to do so, he should be ashamed.

It is foolish. Whenever such a crap happens in the states and it turns out that the criminal was originally from another country, concerns rise about immigrants and resident aliens. They generalize it to all foreigners. The American media has induced this perception that the national security is under threat. Everybody in any part of the world is alarmed for America's national security! It is a nightmare for any prime minister from any country that when in the next morning he reads the title in the first page of the local newspaper that “the gunman identified as ...” he finds his country name there.

The gunman of Virginia tech was suffering seriously from mental illness. But instead of diagnosing his illness and protecting him, America gave him a gun “legally”. America is to blame. America should apologize to Korea.

VTech tragedy

2007-04-18T10:49:00.000-06:00

There has been reports by the press that the gunman had put an alarm note on a website (4Chen) were people can share their thoughts or files anonymously saying “I am gonna kill people in Virginia tech today” signed under “hey /b/”. That was controversial though, since the date was unknown. The articles mentioning that has all been removed.

However, I searched for this ID and I found out that it in a similar website (totse), there were some posts under “hey /b/”. This guy named “Katy” had some comments on VTech massacre, implying the gunman might have been right and those people might have deserved that! One post says: “I'll pray for the gunman.” Another one: “Most of those kids probley deserved it, kudos to the gunman.”

The fact that "hey /b/" has comments on 4chen (you can find it in "toste") proves that he/she is the one who put the famous post not the murmurer.
Ain't it scary that there are people out there, happy with what has happened in VTech?

He's alive fighting against paralysis!

2007-04-12T09:16:00.000-06:00

The operation is done. A 13 hour overwhelming operation! The tumor was unexpectedly huge, linking with thick veins to the frontal lobe of the brain. They left the skull open to let the brain swell freely; otherwise it would lead to breathing problem and death. He is kept unconscious for a couple of days. It seems that there is a blood clot left in his brain that should be removed. It is not clear yet how much the brain is damaged. But it is clear that he will never be the same man he used to be. Thanks to his surgeon and nurses, the hospital service is perfect.

Now he is alive, fighting against paralysis.

Let’s pray to god for his recovery.

This new friend of mine

2007-04-09T01:39:00.000-06:00

I did not know him until recently. A little guy with goaty beard studying PhD. One of those guys who left his country and beloved ones to make a better future for himself and his later children. He was a cool guy; although I had sensed some strange things about him. I knew he had some problems with the new atmosphere here. Recently, I heard he is so sick of this entire PhD thing that decided to get out of here and get back home. He said he was not home sick, just tired of studying and doing stupid assignments and stuff, and that he could not concentrate very well on his studies. We tried to convince him to stay here, and that everything is gonna be alright. He would not listen to you; he might suddenly start telling a joke or just laughing out loud with no good reason! But all these just added to my fondness toward him. I did not have the chance to get to know him better.

Now, I’m sitting here in my room, safe and sound, listening to the Bach’s music, the window is open, fresh air comes in, and I feel so alive! But just 3 blocks away, in the university hospital, this new friend of mine is struggling with a nasty brain tumor. They may have to do the operation on his brain any minute… Nobody knows how he’ll be the next week! His family is in a mental fog of questions and concerns.

When I visited him early this morning, he was still laughing; but not if they had not injected some morphine to relieve his pain. The only thing he said he was concerned of, was his family and all. He was so strong though. He had no fear.

Just 2 hours ago I was there again. He was not conscious. They had done this MRI thing on his brain. It seems that the tumor is in his frontal lobe of brain. The doctor said the tumor is so big that if they could not relive the pressure inside his skull, they would have to do the operation tonight. We were all shocked!

I am sitting here

in my room,

safe and sound,

with fresh air

blowing on my face,

and music

flying over my head,

at the same time

a new friend of mine

is struggling with death,

with a tumor in his head

just three blocks away.

Dictator spent captivity feeding birds!

2007-01-02T18:30:00.000-07:00

The gentler side of the brutal tyrant! I don't know, he was a human being after all! Maybe it is true that he told stories to his children, but don't forget that his sons became two monsters who wasted the money of Iraqi people and cause them suffering and pain. Who knows? Maybe by his stories he sowed the seeds of wrath and hatred and brutality in hearts of his children. And I remind you of last phrases of this nice gentleman before hanging which were full of passionate racial hatred of the human being.
You said he fed birds? Really? My ass!! I don't know why some of these soft-hearted critters who want to spread happiness and justice, starts from worst cases! There are millions of evidences of his brutality, thousands of people whose lives are filled with pain, children infected by chemical weapons and poison gas in "Halabja" who have to suffer from their birth to their painful deaths as a punishment of being "Kurd"! And you still try to shed light to his "gentler" side? Where were you when millions of people in Iran and Iraq were suffering under his tyranny? Where were you when seven thousands of people among them hundreds of beautiful children in Halabja suddenly hung on and sank into a cold death? Maybe you were busy feeding birds?!

Blog-Tag

2007-01-01T19:45:00.002-07:00

In response to Laleh’s tagging me for Blog-Tag game I share “five things about myself that relatively few people know”:

1- When I was a child, I had this perception of myself that I'm a "chosen person"! I really tried to be kind to "the mankind"! Sometimes in a sunny day, I expected that a cloud would protect me off the sun as a gift of my being so nice to the human being, from heavens!

2- The first time I fell in a "schoolboy kind of love" I was 15. I used to write her initial (R) -sometimes with arrow- in beautiful shapes almost everywhere. No one ever realized that I "so loved" R.

3- Once, when I was a bachelor's student, my mean friends in the dorm lied about my girlfriend like: "H" called and said my girlfriend was at his house for studying chemistry and she was wearing a very sexy top! It freaked me out!!

4- In my bachelor's program, I fell 21 credits in only 2 terms! No one in my family ever realized that shit.

5- I am very proud to announce my little brother as the most amusing and inspiring person I have ever met in my life. Isn't he cute in that pic?

5+1- I do not know 5 bloggers to tag! I tag Azadeh and La Reina if it does not mean that I lose!

Some great facts about Edmonton!

2006-12-16T18:51:00.000-07:00

Some of the many points raised on the promotional site named Edmonton Educates:

Edmonton’s river valley park is 22 times larger than Central Park in New York.

There are more golf courses per capita in Edmonton than in any other city in Canada.

Edmonton has one of the lowest population densities of any North American City about 67 times less than the population density of New York City!

Edmonton has one of the best education systems in North America and is the home of: The University of Alberta (which houses Canada’s second largest research library), the Northern Alberta Institute of Technology (one of the largest technical institutes in Canada) and Grant MacEwan College (Alberta’s largest college).

There is more than $85 billion dollars of investment planned for the Edmonton region.

Happy birthday Ludwig!

2006-12-16T00:28:00.000-07:00

I’m listening to Beethoven’s Symphony No. 3 in E flat major ('Eroica'), Op. 55 on his 236^th Birthday; a perfect musical masterpiece and one of my faves.

God bless him!

By the way honey, it was on Beethoven’s 234^thanniversary. Remember?

To my beloved soul mate

2006-12-15T23:27:00.000-07:00

Now it is two years; and it happened to be the fastest and at the same time the greatest two years of my life.

Two years ago on a day like today I found my best friend; a big soul, a sophisticated friend, the one who always cared for me; the one who was there whenever I needed; the one who shared her best part with me. It is like I lived a life with her.

The adventures we had together, the dance we shared, the happy days and the sad days, from graduation day to our friends’ wedding; from the day she was admitted for a PhD program to the day we found out that we are not destined to be together at least for a couple of years… these are the greatest moments I’ve ever had; the moments that will never be erased from my mind.

Two years ago on a day like today I found my sould mate.

When I was a little kid!

2006-12-02T18:02:00.000-07:00

I found my childhood house by Google Earth. It invoked all the memories and filled me with nostalgia!
Click on it!

A special gift!

2006-11-26T06:00:00.000-07:00

I find the pick-up notice on the door. It seems that when the postman came, I didn't realize! Any way, I check the working hours of the post office on the net to make sure it works on Saturdays. I walk to the post office, and it is like 30 minutes walk in -20 degrees weather! I am freezing!

I’m at the post office; I have to stand in line for a couple of minutes, hypothesizing about what the parcel can be. It is strange. The only thing I'm expecting these days is the police certificate from Ottawa, what cannot be a parcel and they could leave it in the mailbox! Let’s wait and see. It’s my turn. “Could you give me a piece of ID?” the woman says. And here’s my parcel! It’s bigger than what I expected. I am confused! Let’s see who has sent it. Nothing! No name, no familiar address. Oh, it’s here on the label is written “hat and scarf”. Now my guess is that my father has sent it from his office. I’m pretty sure now; and the address is unfamiliar cause I don’t know where his new office is. I grab the parcel heading my office. I have to do some experiments in the lab today. Again I’m freezing; and although I know there is something very handy in the parcel, I don’t want to open it now, adding to my surprise!

I am in my office, taking off my coat and preparing myself for the moment. Let’s open it. A hat and a scarf, a coarse-grained weave, wooly, grayish. Man, it’s beautiful. Ok, let’s examine it. The first thing crosses my mind is to smell it.

Oh boy! It is killing me! It brings all those glorious moments to my mind. Now, it’s something very special. I have lived with this smell. It has crossed continents and oceans to bring me a smell of those great days I’ve had with you.

In the way back home, it is even colder, but who cares!

Here's your Patriot Act, here's your fucking abuse of power

2006-11-23T12:52:00.000-07:00

I just watched the shocking video of the poor Iranian-American student who was attacked by Taser guns of American police at the computer lab in UCLA. In a random check, police asks for his ID, he doesn’t reveal any identity, the police goes out and gets back again asking him to leave. When he’s leaving the lab, an officer approaches him grabbing his arm , the student yells: “Get off me”, at this point another officer approaches, he is repeating “Get off me!” when the second officer shot him with a Taser gun and makes him cry out in pain and fall. This time the student is like "Here's your Patriot Act, here's your fucking abuse of power". Man I liked his line!! The student is all screaming afterwards and the police keep shooting him with those nasty guns. The police is all like “stop fighting us” and “stand up” and the student is all screaming “I’m not fighting you” while he resists standing up. It seems that the gunshot has made him handicapped. The police have threatened the bystanders; they don’t dare to approach! The incident is disgusting.

Oh it seems that they are launching an independent investigation after a protest in UCLA campus. The racist american police is fucking drunk with superpower, and is obviously abusing it. Disgusting!

There's a whole cover of the incident in www.youtube.com , you can find latest movies from UCLA's mess.

Boy I am happy I am studying in Canada. Everything’s in peace in here!

Borat!

2006-11-08T02:21:00.000-07:00

Hey, we’ve got a snow shower here! Hope the door gets opened next morning.

I went to that Borat movie! Man it was crazy; it was unbelievably crude and surprisingly comedy! Despite all offensive scenes (yes offensive, I unconsciously covered my face with both hands on some scenes), you can not stop laughing for the whole 84 minutes! I knew Borat, but I couldn’t figure out how crude it could be. But you should confess that this Baron Cohen is a hilarious comedian. Sometimes you forget that he’s just an actor, especially when most of the characters in the movie don’t have the slightest idea that he’s an actor! It’s more like a hidden camera show in these scenes. But, it’s a bit hard to believe that it was the best seller in the box office this and last week, and is rated 8.5 in IMDB!

Next mission is either The Departed or The Prestige. Oh I cannot ignore that Saw III. Imagine… a real silver screen, Dolby digital surrounded sound and the stuff! Boy is it fascinating!

Dimmit! It’s 2am and I gotta wake up early in the morning. Lots of things to do tomorrow…

SCARLATTI, D.: Piano Sonatas

2006-10-18T13:48:00.000-06:00

Wow! I'm finding a great joy in Scarlatti's piano sonates! Pure music, pure piano!

Perfect!

Canmore

2006-10-07T14:01:00.000-06:00

I'm in Alpine club in Canmore in Rockies! I feel like I'm in heaven. I couldn't imagine this much beauty.
We woke up at 6:30 in the morning, started our hiking and we splited into 2 groups afterwards. I was in the hiking group. The other guys went for the Grotto summit. We went back to the hostle at 10:30 (it was just a little hiking through the woods). I loved it; the great view, colors, snow and sun at the same time; how can heaven be more beautiful I imagined.
I'm in the lounge. Everybody's from hiking group is sleeping here, except me and Mike, a nice friend of mine. The lounge is very beautiful with a great view of rockies, sun and the blue sky!
We'll get back to Edmonton at about 5:30. Actually the mountaineers have not come back yet!
I'd better go have some coffe or fruit tea i think...

Canmore - Grotto mountains

2006-10-06T13:46:00.000-06:00

Canmore, with Canadian Rockies all around, is where we are going in one hour! That's perfect! I'm Surprised!
We'll be there by the afternoon, stay over night in a lounge or something (Dave has done the reservation) with the whole bunch of gangs from our research group! Cool guys!
The next morning we'll split into 2 groups, one goes for climbing, one for hiking! I don't think I can go for climbing, as I do not have the necessary equipment, specially boots! But it'll be fun to even stay in the town.
Take a look at the web site!
And this!

U of A

2006-08-29T14:02:00.000-06:00

Hey I'm here in U of A, Edmonton. The school is just great. Currently I live in a crappy hostle until I can find a house. It's overwhelming!
I'll write more as soon as I get settled!

Miss everyone...

THE FOURTH ROCK FROM THE SUN

2006-06-06T12:23:00.000-06:00

It’s horrible!!! I was talking to Fewena from the Jupiter. She says The Jackass want to install an air-conditioner on the sun and build his HQ there! This guy is officially a crazy. He says the Mars should be wiped off the universe! He charges the guerrillas on the Uranus to loot our properties there! We use the Uranus as our warehouse.

Humina! my poor cosine; he was there last week! He used to collect emeralds from all around the solar system! He was only 347 years old and had plans to get married with Skewna the daughter of Maosta head of Tharsis region. Were they immortal lovers! We found her body in the valley of Valles Marineris in an emerald field, where her roboslave was covering her body with emeralds, now radiating a strange red light! I could not stop crying. Again I shed green tears.
The first time I shed those mysterious tears, was at my father’s funeral. I cried from 25:341 in the morning to 64:235 at night! My eyes were all green; I could hardly see the red fog of solar radiation in the horizon! It was there that I swore that I take revenge on the jackass. Then I took the XC00 and go for a ride with Looliak, my witty sweet girlfriend. It’s a pity that she’s going to the Uranus to complete her studies on warehousing… or maybe on no-warehousing!
I am working on a new spacecraft. It is totally different from the XC00. We actually made it for our holidays riding when we used to go to Saturn. I had designed a sound system on XC00. We rocked the universe.

Fewena promised to provide us with solar-shields, grey-fart bombs and inter-galaxy ballistics. Yeah, we are getting ready. Jupiter aliens fart in grey when they eat some kind of potato grows on one of the Galilean satellites: Ganymede and this is the largest moon in the solar system- even larger than Mercury (In the mediaeval age, Mercury aliens once tried to destroy it with nuclear attack. But as their spacecraft was built and used in the high temperature of mercury (467 degrees Celsius), they became brittle in the cold weather of Ganymede and could easily be broken. They lost the war! Some survivors settled down in Callisto, the other satellite of Jupiter).
They manufacture some kinda bombs with their grey farts. When explode, a grey-fart bomb provides a stinky cloud!

I asked her for some of those cookies her grandma cooks. Once you try it, you will fart in blue unconsciously for a few couple of days, 68/7! You become actually handicapped for the next few days, as you can not see anything in that blue cloud you made, and can not hear anything else but the sound of your own nonstop blasts of fart! First time I had eaten one of those cookies, a Meteoroid big enough to make a marsquack of 6 on the Richter scale fell into our marsberry field and I did not feel anything until I got rid of those farts! Even my mother thought that it was me!! Although we can not digest it well, Jupiter guys love it. They have a different digestive system, and that’s because those mushrooms only grow on the Jupiter. Over ages, it has strengthened their digestion. Anyway, I never told Fewena the truth about those cookies, she thinks I really love them! But I use them as a weapon against the jackass! His people got a poor digestion. They may even die of those grandma cookies!

The plan is that our spy in their army, Felander, should spread the cookies in their independence day celebration; once the cookies affect, we start our attack with grey-fart bombs which will be attached on inter-galaxy ballistic heads, we should lunch them 34 days in advance; they will arrive the HQ on time. There will be no guard!
The Jackass men will face their destiny soon…

YES HE'S BACK

2006-03-09T06:57:00.000-07:00

He said he was calling by cell phone walking through Abbasabad!! I couldn’t believe that he’s back here!
I met him the same day in Haftetir sq., where he was sitting on a bench casting those quick curious looks around, typical of him. That was not so hard to recognize him with those big Nike shoes and baggy pants. I knew that in each of the one hundred pockets he kept a part of his money!
He’s changed a lot in these 2 years, less hair; he’s started to get a few grey hairs. But the same funny sharp boy I knew, he’s what he is and what used to be; doesn’t play a role, doesn’t pretend to be anything else, doesn’t wish to be someone else, doesn’t regret for being what he’s been or what he hasn’t been. The same boy with the same indiscreet sense of humor, he can make us laugh out load, still can impress us.
Having obtained his MS in nanotech, he’s back to work and gain “the money”; a big deal of money as he says, it makes you laugh; the wrong place at the wrong time!
I understand the pleasure he feels when we are sitting in Pishkhan waiting for our sandwiches and pizzas, while laughing silly to his stories of cheating with Indians and using a wireless lap-top connection during the exam and googling the answers; the moments he couldn’t have experienced in last 2 years.
He came and brought me the sensation of those happy days. Those enjoying classes, the billiards, the walks in the engineering school corridor while reciting Eminem songs together; the guitar songs, talking about girls, that photo in the Math class with him showing his naked chest and big belly and I showing my middle finger in it while the professor was teaching (and we were following the lesson though), and all…
Now he has grey hairs. Tired of hard lonely days, came here to breathe the air he’s grown up with. He’s come back but at the wrong time, when we all have made up our minds to leave… God bless him!

چو ایران نباشد تن من مباد

2006-02-02T07:00:00.000-07:00

چند شب پیش یه کانال فرانسوی فیلم مستندی رو نشون داد در مورد کشفیات جدید باستان‌شناسی که می‌تونه انقلابی رو در یافته‌های تاریخ بشریت به پا کنه! ماجرا از این قرار بود که مردم بومی روستاهای اطراف جیرفت متوجه محل‌هایی می‌شن که خیلی راحت با یک مقدار حفر زمین می‌شه یک شی‌ء تاریخی، مثلاً یک ظرف سفالین یا یک شی‌ء زینتی تاریخی و با ارزش به دست آورد. تا سازمان خنگ میراث فرهنگی دوزاریش بیافته و از منطقه حفاظت کنه، کلی از اطلاعات باستان‌شناسی با ارزش از بین می‌ره‌! اما خوشبختانه، بالاخره یه تیم اکتشاف قوی به سرپرستی یک پرفسور ایرانی (پرفسور یوسف مجیدزاده) و چند کارشناس زبده امریکایی و اروپایی تشکیل می‌شه و کار اکتشاف با سرعت خیلی خوبی شروع می‌شه. تا این تاریخ فکر می‌کنم نزدیک سه سال از شروع حفاری‌های رسمی گذشته باشه. در ابتدا تیم کاوش حدس می‌زد این بقایای شهری باشه که سومری‌ها توی کتیبه‌هاشون از اون به عنوان آراتا، شهر گمشده ای که با اون مبادلات بازرگانی داشتن، نام برده‌اند. این فرضیه وقتی قوت می‌گیره که تکه سفالی هنگام حفاری تپه باستانی (یک هرم مربع‌القاعده به قاعده دویست متر که فوق‌العاده باشکوه و احتمالا مقر پادشاهی بوده)، کشف می‌شه و وقتی سرپرست تیم اون رو با هیجان به خانم امریکایی همکار، که متخصص خطوط باستانی بین‌النهرین بوده نشون می‌ده، کلمه‌ی شگفت‌انگیز آراتا خونده می‌شه و این اوج اکتشافاته! به این ترتیب این فرضیه کاملاً قوت می‌گیره که آراتا، در نزدیکی جیرفت حدود ده هزار سال پیش به‌وجود اومده، و تمدن‌های بین‌النهرین، هند، ماوراءالنهر و خلاصه اولین تمدن‌های بشری همگی از آراتا نشات گرفتن. بنابراین، مبدا تاریخ، یعنی پیدایش خط، پنج هزار سال پیش در نه بین‌النهرین، که آراتا نزدیک جیرفت امروزی واقع در ایران اتفاق افتاده! این یعنی انقلابی در تاریخ

اشیای به دست اومده از این اکتشافات قدمتی مشابه اشیای به دست اومده از بین‌النهرین دارن و از نظر نظر اصالت و مخصوصاً ارزش هنری کاملا برتر از اونها هستن. طرح‌هایی که روی سفال‌ها، مهرها، و اشیای زینتی به دست اومده دیده می‌شن از نظر خلاقیت و مهارت هنری فوق‌العاده حیرت انگیزن. من وقتی تصاویرشون رو می‌دیدم از شدت هیجان و شاید حتی غرور و تحسین، بدنم می‌لرزید!

حیف این جا مجال این نیست که من از بزرگی چیزی که دیدم بیش از این بنویسم! بعد از دیدن فیلم از شدت هیجان می‌خواستم فریاد بزنم

. احساس می‌کنم این ظلمه که همه‌ی ما از غنای فرهنگ و تاریخمون غافلیم. این ظلمیه که دارن به پیشینه فرهنگی و تاریخی و هنری ایران روا میدارن. می‌خوان ایرانی بودن رو از ما بگیرن. می‌خوان با مظاهر تاریخ و فرهنگ ما مقابله کنن و این پروسه‌ی آرومیه که داره هویتمون رو ازمون می‌گیره! ناموس ملی ما تاریخ و فرهنگ ماست، نه انرژی اتمی. پیشرفت علمی چه مایه‌ی افتخار برای ایرانیه وقتی هویتش رو دارن ازش می‌گیرن؟ اون وقت وقتی فلان مجسمه یا فلان عنصر تاریخی رو از مرز قاچاق می‌کنن کسی ککش هم نمی‌گزه! حالا اگه بگی انرژی اتمی ارزش این رو نداره که ملت ایران به خاطرش توی دنیا خوار و خفیف بشه، که نتونه سرش رو بالا بگیره، بهش انگ میزنن که ای مزدور اجنبی!، ای امریکایی!، ای همساز انگلیس!، ای غافل از منافع ملی! انرژی اتمی حق ملی ما ایرانی هاست! آخه این ایرانی‌ها کین؟ وقتی ندونی ایران چیه و ایران چی بوده و اجدادت کیا بودن و چی بهشون رفته، این حرف اصلاً چه معنی داره؟ برای چی میجنگین؟ می‌خواین از کیان ملی و عزت و شرف ایرانی دفاع کنین؟ بهتر نیست اول بیاین به ایرانی فرهنگ بدین، اون رو از پیشینه تاریخیش آگاه کنین؟ بهتر نیست به همه بگین که وقتی تو اروپا وحشی‌گری رواج داشت، کوروش ما داعیه دفاع از حقوق بشر داشت؟ بهتر نیست که بگین این آزادی عقيده و مذهب رو که این قدر بهش می‌نازین رو ما قرن‌ها پیش تجربه کردیم؟ اون وقت فکر می‌کنین یک ایرانی آگاه از پیشینه وپیشینیانش، بیدیه که به بادی بلرزه؟ فکر می‌کنین این آمریکایی‌های بی فرهنگ جرات کنن ازمون انگشت نگاری کنن و مارو به این خواری بکشن که واسه ویزاشون آواره این سفارت و اون سفارت شیم؟ فکر می‌کنین کسی جرات داره بهمون بگه شما لیاقت انرژی اتمی رو ندارین و جامعه جهانی دلیلی نمی‌بینه به شما اعتماد کنه؟ فکر می‌کنین کسی جرات داشته باشه ما رو با تحریم شورای امنیت تهدید کنه؟ فکر می‌کنین هیچ کشوری جرات داشته باشه ملت ایران رو تهدید به محرومیت از جام جهانی فوتبال بکنه؟ ما به خفت کشیده شدیم! خوار شدیم! آواره شدیم! فراری شدیم! تو اتاق‌های چت خودمون رو آمریکایی جا می‌زنیم چون اگه بگیم ایرانی هستیم یا نمی‌دونن ایران کجاس‌، یا بهمون انگ تروریست می‌زنن و چهار تا فحش هم بارمون می‌کنن یا این که خیلی راحت جوابمون رو نمی‌دن!! این ذلت نیست؟ ما لیاقتمون اینه؟ حالا اگه انرژی صلح آمیز هسته‌ای داشته باشیم یوهو آقا می‌شیم؟ واسمون غرور میاره؟ سرمون رو بالا می‌گیریم؟ دیگه ازمون انگشت نگاری نمی‌شه؟ دیگه انگ تروریست بهمون نمی‌زنن؟ دیگه همه تحویلمون می‌گیرن؟ به من بگین

دوقلوهای آشویتس

2006-01-31T13:23:00.000-07:00

یک روز برادر دوقلوي من را براي عمل بردند ، دکتر منگله از همان روز اول به او علاقه بيشتري نشان مي داد ، دليلش را هيچوقت نفهميدم ، شايد براي اين که او کمي قبل از من به دنيا آمده بود. آن روز روي ستون فقرات برادرم آزمايشي کردند که او را فلج کرد ... بعدا بارها و بارها او را عمل کردند. يک بار تمام اعضاي جنسي برادرم را از بدنش خارج کردند و دست آخر براي هميشه او را بردند . من در آشويتس پدرم ، مادرم ، دو برادر بزرگم و همه خانواده ام را از دست دادم ، تيبي برادر دوقلوي من آخرين آنها بود
…
موشه اوفر، چه جور آدمی باید باشه که این داستان‌های مدهش رو از خودش ببافه؟

سینما

2006-01-28T11:50:00.000-07:00

یک بوس کوچولو: فحشنامه‌ای به روشن‌فکر‌هایی که «شرق» رو فراموش کردن و هواخواه حقوق حیوانات شدن - یک بوس کوچولو یا یک طعنه بزرگ؟ - صحنه شعاری مشایخی کنار آرامگاه کوروش کبیر با اشاره‌های مستقیمش - توصیف شخصیت‌ها در غالب مکالمه‌های مستقیم و ... - به هر حال اگر بخوای همه‌ی عقده‌های زندگیتو توی یک اثر «هنری» بریزی ملغمه‌ی بهتری ازش در نمیاد
...
بید مجنون: حماقت و سادگی «آقا کمال» با اون لحجه‌ی ترکی بی معنیش: نشانه‌ی معنویت و ایستادگی و ...! - صحنه‌ای که صدای «آقا کمال» از توی دست‌خط عهد نامه‌ی مسخره می‌اومد و ... – به هر حال اگه بخوای ارزش‌های کودکانه رو تو قالب آدمای بالغ بریزی بهتر از این در نمیاد، اگه میگی آدم بالغ تازه بینا شده با 8 سالگیش فرقی نمی‌کنه می‌گم پس حق نداری آخر فیلم محکومش کنی به این که حق نداشت گول گربه‌نره و روباه مکار رو بخوره
...
حکم: صحنه‌های مهمونی! بووع...! بوگند پا ازش بلند بود؛ راحت می‌شد حذفش کرد - دیالوگ‌های لاله‌زاری – سردرگمی کارگردان در بیان ارزش‌های عجیب غریبش که خودشم احتمالاً درک درستی ازشون نداره – حداقل اما شعاری و سیاه سفید نبود
...
خیلی دور خیلی نزدیک: دیالوگ های مستقیم برای معرفی شخصیت «دکتر عالم» بین اونو همسرش - دیالوگ‌های مصنوعی تلفنی – و در نهایت دست میکل‌آنژی «سامان» نشانه از عروج بوگندوی «دکتر عالم»
...
ماهی‌ها هم عاشق می‌شوند: راستش بهم چسبید؛ مخصوصاً رستوران شاندرمن بعد از سینما اونم با لولی شکموی خوش‌خوراک

هنر

2006-01-28T11:44:00.000-07:00

دیدی که من از هنر دارم: اثر هنری به زیرکانه‌ترین شکل ممکن، مقصود خودش رو غیر مستقیم به بيننده، یا شنونده، یا خواننده... می‌رسونه - محوترین شکل ممکن – بدون هیچ نقطه اضافی – نهایت تخلیص – نهایت سادگی
در غیر این صورت، هنر به ورطه‌ی ابتذال می‌افته. متهم به سبکی می‌شه. می‌شه فیلم هندی، میشه یه بوس کوچولو! در این صورت نتیجه عکس می‌ده. کسی به اصل موضوع توجه نمی‌کنه. آخرش حس می‌کنی سبک شدی

اگه بشه این دید رو به زندگی تعمیم داد جالب نمی‌شه؟

ویکی

2006-01-27T00:00:00.000-07:00

:این بار از این واسه ذخیره فایلا استفاده کردم و مثل این که موفق شدم

http://www.seedwiki.com

یه روز مه آلود دوست داشتنی

2006-01-26T15:02:00.000-07:00

روز نسبتاً خوبی بود. صبح نمایشنامه‌ی "ماهیار معمار" رو خوندم. مثل بقیه‌ی کارهای رضا قاسمی فوق‌العاده بود. سال 64 نوشته شده و سال 65 اجرا شده که به علت مشکلات اون زمان بیشتر از 32 شب دووم نیاورده. واقعاً جا داره که دوباره روی صحنه ببرنش؛ حتی توی این فضایی که آقایون دارن مقدمات ظهور رو فراهم می‌کنن، فکر نکنم بش مجوز ندن
امروز هوای تهران واقعا محشر بود. یک بارش آرامش بخش که باعث می‌شد همه‌ی نگرانی هات رو فراموش کنی، و بعدش هم یک مه رویایی که درون‌گراها رو از سوراخاشون بیرون می‌کشید. لذت قدم زدن با پوتین، تو جاهایی که آب جمع شده بود رو از دست ندادم. رفتیم گل فروشی واسه گیاه جدیدی که توی آب گذاشته بودم تا ریشه بده، یه گلدون خریدیم. دوست دارم گیاه پرورش بدم. احساس خیلی خوبی بهم می‌ده. اشکال کارم اینه که اسم گیاهام رو نمی‌دونم
تصمیم گرفتم روی وبلاگم از موزیک زمینه استفاده کنم. از قطعه‌ی "بلک کافی" از "پگی لی" تکه‌ای رو که می‌خواستم بریدم و واسه اين که موقع بارشدن خيلي لفت نده، حجمش رو کم کردم. فایل نهایی رو گذاشتم توی "یاهو بریفکیس" اما لولی نتوتسته بود بشنوه. گویا بریفکیس رو فقط خودم بهش دسترسی دارم بنابراین باید جای فایل رو تغییر بدم. هنوز نمی‌دونم دیگه کجا میشه گذاشتش
دارم یه سری آهنگای "جَز" که مدت‌ها بود گوش نداده بودم، گوش می‌دم

جنگ

2006-01-24T13:24:00.000-07:00

تصویر هواپیماهایی که دیوانه‌وار دور هدفشون، که اتفاقاً آپارتمان‌های محل زندگی من بودن، می‌چرخیدن و بعد از این که وحشت رو به اوج می‌رسوندن قربانی بدبخت رو معرفی می‌کردن، من رو به وحشت می‌اندازه. صداهای هشدار دهنده‌ی زمینه ، که اون قدر واضح و بلند بود که انگار وحی بود از آسمون‌ها، هنوز توی گوشم نجوا می‌کنه. من به تعبیر خواب اعتقادی ندارم، اما تصور این که جنگی رخ بده و ... اصلاً تابش رو ندارم! حداقل دیدن این صحنه‌ها در رویا یک چیز رو به من فهموند: "چقدر من از جنگ متنفرم!". حتی دوست ندارم این رویا ها برام تکرار بشن! این روزها اما این کلمه رو زیاد می‌شنوم. نمی‌دونم کسی تو این مملکت هست که درک درستی از موقعیت داشته باشه؟ کسی نگران نیست؟ اصلاً خطری هست، یا اینا فقط حرف‌های توخالیه که واسه ترسوندن امثال من زده می‌شه؟ این شمارش معکوس که می‌گن آغاز شده حقیقت داره؟ شاید یه نفر باشه که حداقل من ترسوی خنگ رو مجاب کنه که ترسم بی‌جاست! کسی هست؟ من از جنگ متنفرم

احساسات بعد از دفاع

2006-01-22T22:34:00.001-07:00

از روزی که دفاع کردم پر از احساسات متضاد شدم. گاهی احساس آزادی می‌کنم. می‌شینم توی کتابخونه و با فراغ بال به ترجمه‌ام می‌پردازم و حتی اگه وسطشم یه چرت بزنم اصلاً دچار عذاب وجدان نمی‌شم و حتی به لولی اس‌ام‌اس می‌زنم که

"I’m enjoying translation after a short nap in the library and feeling the sensation of after-defence freedom”.

گاهیم که به روز دفاع و قیافه ابلهانه استادا که مثل گاو آدمو نگاه میکنن و گاهی سر دفاع چرتشون می‌گیره فکر می‌کنم و به این که چقدر احمقانه حاصل زحمت دوساله‌ی آدم رو بر اساس احساس گهی اون روزشون و سر کل‌کل با استادای دیگه که می‌خوان کم نیارن و این که از چشم و ابروت خوششون بیاد یا نه و ... ارزش‌گذاری می‌کنن، اعصابم به هم می‌ریزه و بعدش با این نتیجه می‌رسم من اگه نتونم واسه دکترا پذیرش بگیرم اصلا قدرت موندن رو ندارم
احمقانش اینه که واسه این که از این احمقا به قول بروبچ شریف "رکام" بگیرم، هیچ اعتراضی نباید بکنم. وقتی استاد راهنمام سر جلسه دفاعم وقتي که باید هوای منو داشته باشه، خودشو میزنه به کوچه علی چپ، من باید به روی خودم نیارم و توی کسری از ثانیه تمام مواردی رو که ممکنه بهش احتیاج پیدا کنم، توی ذهن مغشوش از این همه رفتارهای پیش بینی نشده، مرور کنم.
در آخر به این نتیجه می‌رسم که "بی‌خیال! گور باباشون! آقا زحمت کشیدی؟ دستت هم درد نکنه، حالا بیا ببینم می‌تونی یه مقاله به درد چاپ بخور ازش در بیاری؟ میگی میخوای دکترا بخونی؟ خیلی خوب بشین مقالت رو در بیار و مثل یه مهندس جنتل با استادا مکاتبه کن، و اگه فکر می‌کنی کارت درسته، نظرشون رو جلب کن و خلاصه فکرتو به جای این که هی با خودت بگی "این عادلانه نیست" روی پذیرش متمرکز کن، که اگه نه، فردا...

نمی‌خوام بهش فکر کنم

Am I dreaming?

2006-01-12T03:04:00.000-07:00

خبرهای روزآنلاین انگاری از وسط منطقه‌ی جنگی یا انقلاب زده مخابره می‌شه! اینقدر خبرهای حیرت‌انگیز توش می‌بینی که باورت نمی‌شه همشون از یک کشور باشن! فکر می‌کنم اینا باید نشانه یک تحول بزرگ باشه. نمی‌دونم آیا ظرفیت پذیرشش هم وجود داره

حرفی که بین بچه‌های دانشگاه خیلی مد شده اینه که "باید تا اوضاع قارامیش ‌تر نشده در رفت!". کافیه آخرای این ماه میلادی یه سری به اداره‌های پست دی. اچ. ال. یا تی. ان. تی. بزنی، اون وقت دانشجوهایی رو می بینی که بسته های مدارکشون دستشونه که قبل از ددلاین فلان دانشگاه بفرستن به امریکا، کانادا یا هر خراب شده‌ای که احتمال می‌دن بشه بش پناه برد و تو یه محیط آروم به تحصیل ادامه داد. حس پرنده های مهاجر بهم القا میشه، آسمون سرخ زمستونی
من که فردا دفاعمه و احتیاج به آرامش دارم، از همه‌ی اینا فرار کردم و به یه لیوان چای داغ روبروی پنجره‌ی برفی همراه با موزیک ملایم پناه بردم

It's winter-fall

Red skies are gleaming
Sea gulls are flying over
Swans are floatin' by
Smoking chimney-tops
Am I dreaming?
Am I dreaming?

سبکی

2006-01-05T17:14:00.000-07:00

فکر کنم به خاطره اینه که نتیجه دو سال کارمو بالاخره تحویل دادم! احساس سبکبالی میکنم. وقتیم که آدم سبکبال میشه چی کار می کنه؟ یادش میافته یه زمانی، یه سال و یکی دو هفته پیش یه وبلاگ درست کرده بود. فکر کنم درست کردن این وبلاگم در اثر یه دوره سبکبالی بود. دوستای خوبی پیدا کرده بودم و کلا احساس رضایت از زندگی بهم دست داده بود. بعدش یهو خیلی سرم شلوغ شد. کار و درس و مخصوصا این پروژه که خیلی ازم انرژی برد. همیشه یه پاره بزرگ از ذهنم مسوولیت نگرانی از پروژم رو به عهده داشت. پاره های دیگه هم خیلی بی کار نبودن! خلاصه این که از خودم دور بودم. امروزم عین این خوره های روانی نشستم پای وبلاگ وتا اون جایی که سر در می آوردم سعی کردم شکل و شمایلش رو تغییر بدم و تا جای ممکن فارسیش کنم. مثلا می خواستم امروز صبح زود کوهم برم! دیگه داره صبح می شه و من باید بخوابم

New Year!

2006-01-05T16:22:00.001-07:00

It was in december 2004 when I started Black Cofee! Now, it's more than a year! Awsome!
I got the faintest idea why sometimes I lose the track of time. I get sinked in everyday life and that's not so good...
I believe that year 2005 was one of the most impressive years I've lived! It passed so fast. I feel I've changed. I'm grown up . Generally, I'm satisfied with what I am now although I miss the boy I used to be...
Recently, a nice friend of mine said that she had read the Black Cofee once again and she missed it! she wanted me to contiue writing. Man, I took heart at it!
I'm back again and I try to write more frequently.

بعد از ظهر یک روز گرم تابستان

2005-07-14T03:40:00.000-06:00

تصاویر رقصنده کافه زیر دریای بننی با صدای اعجاب انگیز پیانوی لیست و بادی که از پنجره به داخل میاد و بدن خیس از عرقت رو خنکی میده تو یه بعد از ظهر گرم تابستون، وفتی خواب آلود روی تخت دراز کشیدی، هنوز کتاب رو سینه ی لختت بازه، ترکیبیه که شیطان رو به خلسه ی خواب گرفتار میکنه، پس می تونی مطمئن باشی که تا ده سال دیگه به سراغت نمیاد، تو شیطون رو گول زدی، باید دوباره به شکل سگ دربیاد، این لیست بود که شیطان رو گول زد؟

!میخوام زندگی کنم

2005-06-21T15:12:00.000-06:00

میخوام نفس بکشم. آسمون رو با ستاره هاش نگاه کنم و وجودشون رو درک کنم. خاک رو لمس کنم. با گیاه ها دوست بشم. وابستگی وجودم رو به تک تک موجودات احساس کنم.
میخوام سبکبال قدم بزنم. بدونم کی هستم، کجا هستم و چه میکنم. مردم رو بشناسم، باهاشون حرف بزنم، وجودشون رو احساس کنم. لحظه ای رو که با آدما میگذرونم رو بفهمم.
میخوام صدای ساز ویولونیست تنها دیوونم کنه. وجودمو به لرزه در بیاره. اشک رو از دیده هام جاری کنه.
میخوام پرده ها رو از جلوی دیدگانم کنار بزنم. قالب های کهنه ذهنم رو دور بریزم. آزاد باشم. از ته دلم دوست بدارم. رها باشم. این پوست رو پاره کنم و بیرون بیام. متولد شم.
میخوام زندگی کنم

یزد

2005-05-07T23:29:00.000-06:00

دوباره من یزدم. این بار وقت زیادی دارم واسه گردش. اتفاقا خیلی اتفاقی گذرم افتاد به همون کافه نت دفعه قبل. اما این بار کافه چی یکی دیگس. ساختمون شهرداری روبرومه. الان رفتم اون جا که نقشه مجانی بگیرم، نقشه رو گرفتم رفتم نشستم روبروی دفتر شهردار که یه نیگاهیبه نقشه بندازم دیدم روبروم آبدارخونس! منم هوس چای کردم و رفتم ازش خواستم بم چای بده. خلاصه نشستم و جات خالی یه چند لقمه هم نون و خامه زدم... تازه صبحم تو میدون مارکار مغز و زبون زده بودم!! الان ساعت 10 صبحه و من تا 9 شب بی کارم چون کارام تا 8 و نیم دیگه تموم شده بود. احتمالا میرم موزه آب و آتشکده. تا ببینیم چی میشه

پاپ مرد

2005-04-02T13:55:00.000-07:00

تقریبا 2 ساعت پیش پاپ واتیکان، ژان پل دوم، اولین پاپ غیر ایتالیایی بعد از 450 سال (این پاپ از اون لهستانیاش بود و می گن چقدم به این که لهستان به این جا برسه یعنی از دست کمونیسم خلاص شه و به جایی برسه که تو جنگ عراق جزو اولین کشور های متحد امریکا باشه، کمک کرده) در 84 سالگی مرد. هنو خبرش تو گوگل نیوز نیومده! عکس العمل اروپایی ها جالبه و واسه من عجیب. اولا که هزاران نفر زایر بی کار تو میدون سن پیترز رم (واتیکان) جمع شدن و دعا میخونن و شمع روشن می کنن، اینو خیلی جاها داره مستقیم نشون میده. زنگ کلیساها به صدا در اومده. بعدم اکثر کانالای موزیک برنامشونو قطع کردن: کانال ویوا که مال همشهریای پاپه زده تا اطلاع ثانوی بزن بکوب تعطیله، مجیک ایتالیا عین کانالای خودمون یه عکس پاپ رو زده و آهنگ عزا پخش می کنه، فورفان تی وی هیچی نشون نمی ده، رای داک ایتالیا که همیشه این موقع ها یه کنسرت کلاسیک می ذاره این کارشو ادامه داده منتها تو کنسرتی که داره پخش می کنه پاپم بوده... خلاصه اوضاییه. حالا هم پیر پاتالای واتیکان اون مجمع فوق سریشون رو ترتیب دادن تا پاپ جدیدو تعیین کنن، اما میگن هیش کی پاپ خودمون نمیشه! راستی یادم اومد خاتمی که رفته بود واتیکان واسه پاپ فیلمای وی اچ اس سریال اصحاب کهف رو برده بود گداشته بود رو میز که اینم یه فیلم باحاله آوردم ببینی! فک کرده پاپ بی کاره بیاد فیلمای مزخرف صدا و سیما رو ببینه، خود ماها نمی بینیم

شب سیزده

2005-04-02T12:32:00.000-07:00

ببین الان ساعت 12 س. من دوباره ساعت 1 چک می کنم ببینم پیغام گذاشتی یا نه. وگرنه بعیده بیدار بمونم. اگه بیدار باشم که تا صبح آنلاینم. به هر حال امیدوارم شب خوبی داشته باشی

یزد

2005-03-27T10:47:00.000-07:00

الان ساعت 10:47 ته و من تو شهر تاریخی یزدم. تا خرخره خوردم و دارم می ترکم، با این حال نمی تونم از این شیرینی خامه ای های با حال بگذرم. فقط از این می سوزم که به آتشکده نرسیدم. عوضش رفتم باغ... چی بود اسمش... آها مرسی آقای کافه چی، باغ دولت آباد. بعدشم رفتم میدون... ای بابا... بازم دست کافه چی درد نکنه، میدون امیر چقماق، رفتم اون بالا هاش. ساعت یک بعد نصف شب حرکتمه. حیف دیگه همه جا بستس

اسفند

2005-03-12T19:24:00.000-07:00

اسفند همیشه برام عجیب بوده. پر از احساساتی می شم که درکشون نمی کنم. این بار اما با همیشه متقاوته! کاملا احساس گیجی می کنم، احساس می کنم سرعت زندگی بیشتر از سرعت تجزیه تحلیل کردن من شده! من عقب موندم. شاید گم شدم! دیگه زیاد نمی فهمم؛ حس هام مبهم ان. خاطراتم دورن. از همه چی به دورم. گم شدم! به آرامش فکری نیاز دارم. به این که تو تنهاییم بشینمو به چیزایی که داره دور و برم اتفاق می افته خوب فکر کنم. نمی دونم

Des racines et des ailes!

2005-02-03T15:02:00.000-07:00

Les Racines : La culture, l’heritage, la religion, la possession
Les ailes : La liberté, l’indépendance, l’art
La liberté est Dangereux ?
Nous sommes déraciné ?
Nous sommes dépersonnalisé ?

Still Green!

2005-01-24T15:22:00.000-07:00

It took millions of years, and during all this time we were there, watching the game! One of the most breathtaking games ever! And finally, she won. Oh, thanks God! That was a glorious miracle!
It’s so sad that I have never had the chance to celebrate the anniversary. But after that green moment, my friend, we will be together, celebrating and all cheering!

کیخسرو سورابجی

2005-01-23T14:40:00.000-07:00

کیخسرو سورابجی یکی از نامعمول ترین و عجیب ترین موارد در تاریخ موسیقی است. در سراسر قرن بیستم عالی ترین موسیقیدانان آثارش را ستوده اند، اما به دلیل این که آهنگساز در سال 1936 اجرای آثارش را قدغن کرد، به مرد مرموز جهان موسیقی بدل شد. البته، از سورابجی آثار زیادی منتشر شده است و بسیاری از پارتیسیون هایش در شمار مهیب ترین و دشوار ترین آثار در کل تاریخ موسیقی به شمار می آیند. فقط طول مدت اجرای آن ها از حد تحمل مشارکت انسانی فراتر میرود. اپوس کلاویچمبالیستیکوم را خود آهنگساز این چنین توصیف می کند: "مهم ترین اثر برای پیانو بعد از هنر فوگ" و اثری است که بیش از دو ساعت زمان میبرد. زبان پیانویی سورابجی یادآور امپرسیونیسم و سکریابین با هم است و پلی فونی بسیار پیچیده ای در طول آن شنیده میشود. نمی توان حدی برای غرابت فیگوراسیون های آن تعیین کرد، و پیانیستی را می طلبد که با ایثار و از جان گذشتگی نسبت به اثر احساس تعهد داشته باشد

از هنر پیانو، دیوید دوبال، ترجمه علیرضا سید احمدیان

گرگ بیابان

2005-01-19T14:47:00.001-07:00

اگر در این لحظه عصای جادو می داشتم، اتاق کوچک زیبای موسیقی لویی شانزدهمی (اصل: اتاق کوچک زیبای موسیقی لویی 16) را با افسون حاضر می کردم تا چند نفر موسیقی دان در آن جا قطعاتی چند از هندل و موتسارت بنوازند. و این موسیقی اصیل را چون شرابی که خدایان می نوشند سر می کشیدم. آه چه میشد من در این لحظه دوستی می داشتم، دوستی در اتاق زیر شیروانی که در پناه روشنایی شمع ویلن به دست و حاضر و آماده می نشست و به خيالبافی می گذراند. آن وقت من هم آرام و بی سر و صدا در همان زمانی که با خود خلوت کرده بود، از پله های پرپیچ بالا می رفتم و غافلگیرش میکردم، و بعد می نشستيم و حرف میزدیم و موسیقی گوش می کردیم و سراسر شب را جشنی بهشتی می گرفتیم

یعنی زندگی

2005-01-17T14:50:00.000-07:00

نظافت و پاکیزگی؛ نظم؛ ازخودگذشتگی نسبت به تکالیف و عادات کوچک زندگی

یک ظهر پایان ترم

2005-01-13T06:04:00.000-07:00

ديدم نوزاد صندلی پشتي که آبنبات توی دهنش معلوم بود، داشت دستشو که همون موقع از تو دهنش در آورده بود و يه جورايي ازش آب مي چکيد، ميکشيد به موهاي بغل دستي من که البته اون هيچ عکس العملي هم نشون نمي داد! برگشتم به مامان نوزاد تذکر دادم... حالا بچه تو بغل من بود! شروع کردم باهاش حرف زدن، اما انگاري زبون منو نمي فهمید. از مامانه که پرسيدم معلوم شد همون طور که حدس زده بودم بچه انگليسي بلده و تا حالا فقط تو دو سه موقعیت بوده که از زبونش کلمات فارسی شنیده شده. شروع کردم باهاش انگليسي صحبت کردن، اما چون عکس العمل مناسبی نديدم متوجه شدم که انگلیسی بچه گونه رو نميتونم صحبت کنم! بعد شروع کردم واسه نوزاده به ادا بازی! بچه بدجوری قهقهه می زد؛ اون قدی که نگران شدم و ادا بازی رو تموم کردم، اما اون همچنان قهقهه می زد! بعدش دستشو گرفت به شکمشو همون طور که می خندید گفت ای وای چقد خندیدم و در حالی که شکمشو می مالید ادامه داد این جا احساس می کنم یه چیز سفتی هست! من خیلی نگران شدم که این با خنده ها که عاملش من بودم ارتباطی داشته باشه!! اما با صداهایی که از عقب اومد متوجه شدم که این موضوع واسه نوزاد طبیعیه. خیالم راحت شد
پا شدم

Prelude. Op. 28. No. 15 (Raindrop)

2005-01-11T22:48:00.000-07:00

بد جوری منو مسحور کرده! هر روز یه چيز جديد ازش کشف ميکنم. تبديل شده به يه جریان مکاشفه! ميخوام هر چه زودتر سرم خلوت شه قشنگ یه روز کاملمو بذارم واسش. قفط نگرانم که مثل خيلي وقتا سرم که خلوت شد شور و هیجانمو از دست بدم! فقط خدا به داد همسايه ها برسه، اين قطعه پر ازفورتیسیموئه س که تازه من گاهي فکر کنم حتی ميزنمفورته فورتیسیمو! دیگه عادت کردن
چند روز پيش، اين حس بهم دست داد که خوب درش آوردم؛ بعده چند وقت رفتم اجراي پوليني رو گوش دادم و دوباره... اما نه اين بار زياد نااميد نشدم! من ميخوام خودم تاویلش کنم!

ويرايش

2005-01-11T22:47:00.000-07:00

شمارشو که گرفتم! خيلي عصباني بودم. شانس آورد که نبود! الان چهار و نيم صبحه و من هنوز دارم ويرايش ميکنم. خدا به داد برسه

عين

2005-01-11T22:40:00.000-07:00

يک علامت تعجب،مثل اين (!) که پيام آور يه نگاه عاقل اندر سفيه بود باعث شد که من قبول کنم که به هر حال عين جزو حرفاي زبان فارسيه و من بيخود سی – ببخشيد – سعي ميکنم که باهاش بجنگم

من زندم

2005-01-07T08:20:00.000-07:00

ميخوام شلاق بادو رو صورتم احساس کنم، جلوش وايسم و ازش فرار نکنم. بگم من زندم، ميتونم احساست کنم، ازش ميخوام با شلاقش اين پوسته ي-من-رو-در-خود-گرفته رو پاره کنه... بعد ما دو تا یکي ميشيم و من رها ميشم! زنده ميشم

Gindy.blogspot.com

2004-12-29T22:56:00.000-07:00

Gindy.blogspot.com

صبح تاريک

2004-12-26T22:08:00.000-07:00

هوا تاريکه

پاشو، يالا! ها... نه...!اصن را نداره، پيشنهاد خودت بود. لباس ميپوشم، دست صورتمو ميشورم. ميريم. اوه! هوا خيلي سرده! گوشام درد ميگيره. ميام ميافتم رو تخت. دستمو دراز ميکنم ريموت رو بر ميدارم و پلي رو ميزنم

نکتورن ها

همچنان تاريکه

حس ميکنم اين نواها هميشه تو فضا جاري بوده، فقط يه گوش فرا زميني ميخواسته که بشنوه شون و بتونه اونا رو ثبت کنه

داره روشن ميشه

بارون

2004-12-25T14:46:00.000-07:00

تالا فک کردي از اون روزي که ديگه بارش بارون واست يه اتفاق خارق الاده نيس چن سال ميگذره؟ وقتي بارون ميباريد ديگه هيچي مانه از اين نميشد که بري بيرونو زير بارون بدويي، هرجام که به يه چاله پر آب ميرسيدي بايد وایمیسادي ببيني عمقش چقده، و اگه بيشتر از قبليا بود اون چاله ميشد يکي ازافتخارات زندگيت که حتي با افتخار ليچ آب شدنت برابري ميکرد! يادته که وقتي موهات از آب اشبا ميشد و قطره هاي آب-تازه-رسيده-به-زمين (پوزش!) سر ميخوردن رو گونه هات، ديگه سخ بود واست تشخيص اين که تو الان باريدي يا اون!! تو ديگه جزيي از اون اتفاق خارق الاده بودي

WPS!

2004-12-24T14:52:00.000-07:00

What a mess!
I got to prepare a WPS!
But my head aches.
Besides, it’s not a piece of cake
So I’d rather listen to Swan Lake!
No man, you have to be tough,
and get back to your stuff
Or at 12:30 AM,
You’d better listen to your requiem…

nouvelle class de français!

2004-12-22T14:47:00.000-07:00

Aujourd'hui, ça été ma première jour de nouvelle class de français! Avant de commencer le class j’ai espéré que le professeur été M. S. Maintenant, je suis très content, parce que mon rêve s’a réalisé ! C’est la troisième fois qu’il est notre professeur. Je l’adore !

شب روشن

2004-12-21T11:58:00.000-07:00

از اون شباي روشنه که اگه بخواي کز کني کنج اتاقتو با خودت بگي چه خوبه که تو اين شباي سياه مجبور نيستيم مث آدماي نياندرتال زير سقف آسمون سر کنيم و ميتونيم زير گرماي تکنولوژي بشينيمو با چند تا کليک از هر سري تو اين دنيا سر در بياريم... اون وقت فقط بايد متاسف شد براي ذهن هايي که روز به روز به برکت تکنولوژي الکي مطمئن تر ميشن! تالا شده تو یه شب روشن که آسمون همچنان رنگ آبيشو حفظ کرده بري خيره شي به ستاره ها و سعي کني اونا رو سه بعدي ببيني، مثلا اين جوري که فرض کني اونا که روشن ترن، نزديک ترن! هرچند فرضت از نظر علمي مردوده اما چنان دچار لذتت ميکنه که هيچ کدوم از اون تصويراي مسخره که مجبور بودي واسه ديدنشون چشاتو چپ و راس کني نميتونستن! حالا تو اين فضاي سه بعدي ببين کجاي کاري! چه احساسي ميکني؟ کوچيکي؟ اما نه تازه ميفهمي وقتي که خودتو اسير وسايل مسخره دوروبرت کرده بودي و واسه خودت حاشيه امنيت تراشيده بودي، حتي اگرم ميشستي و به تئوري نسبيت فک ميکردي ذهنت به زور ميتونست از چار ديواري اتاق گرمت یه خورده اون ورتر بره! واسه پيشرفت علم و جامعه لازم نيس خيلي به خودت فشار بياري، همون کاري رو که بهت محول شده رو بچسب و به بغيش کار نداشته باش! اين خطرناکه! نبايد گولشو خورد! اين جوري روز به روز کوته بين تر ميشيم! همين ميشه که تو مسايل ساده خجالت آور تو سر هم ميزنيم و واسشون قانوناي مسخره تنظيم ميکنيم و سر رد و قبولش متوسل به هزار تا کلک ميشيم که انسانيت بايد بشينه و فقط اشک بريزه

یلدا - تنها

2004-12-20T08:45:00.000-07:00

اولش گفتم خوب شب یلداس و احتمالا همه بايد خوشحال و شاد باشن. اين یه رسمه! اما بعد ديدم اين از اون رسماي دسته جمعيه، اين که الان من واسه خودم يه گيلاس مشروب درست کنم و تنهايي بشينم بخورم و شاد شم (!) خيلي مسخره جلوه ميکنه. بعدش به سرم زد که واي خداي من! چه فرصتي! یه قهوه تلخ درست ميکنم، موزيک گوش ميدم (الان پوئم فيبيخ)، پرلودم رو تمرين ميکنم (در آوردمش، رو موزيکاليتش کار ميکنم. اين پوليني لعنتي منو از خودم نا اميد ميکنه! حتما یه کلکي تو کارشه!!!)، و در اين بينم به کارای دانشگام ميرسم.
دوباره پاته تيک (خواستم عوضش کنم جرات نکردم! از اون که اون بالا از تو تابلو نگام ميکنه ترسيدم)
آره! اين جوري بهتر ميشه قدر بلند ترين شب سالو دونست.
خداي من! هيچ موقع فک نميکردم ديدن اين که کامنت داري اين قد خوشحالت ميکنه!! به خصوص که

بتهوون

2004-12-19T16:02:00.000-07:00

پاته تيک
یک جمعه آفتابي، من به زور شيش سالمه. پرده رو که کنار ميزنم انعکاس آفتاب از روی برف تو حیاط چشمو قلقلک ميده
مينوئه
جريان شعاع هاي افتاب که از لای پرده راهشونو به روي فرش آبي باز ميکنن، جریان زندگين تو یه روز زمستوني. ميخوابم روی فرش، طوري که صورتم چسبيده به زمين و جریان زندگي روی گونه هامو گرم ميکنه. به انگشتام نگاه ميکنم، موجودات با مزه اين! دوسشون دارم
کوارتت زهي شماره 1
حالا نگاهم به سقفه. به نظرم خيلي بالا مياد. ذهنم مثل ويديو پروژکتور پشت هم روی سقف تصوير ميندازه. غرق ميشم…
کوارتت زهي شماره 4
ميتونم دستکشامو دست کنم برم تو حياط یه آدم برفي بسازم. واسه دماغو دهنش بالاخره یه چيزي جور ميشه. همین طور دکمه های پيرن سفيدش. اما دوست ندارم کلام واسه يه مدت طولاني رو سرش باشه. حس بدي بم دست ميده
کوارتت زهي شماره 7
خودمو به پشت ميندازم روی برفا! سعی ميکنم دستامو حفاظ نکنم، اما خيلي سخته! حالا نگاهم به آسمونه، و چقدر رنگ آبي با لکه هاي سفيد… چه لذتي داره آفتاب که به لپاي سرخ شده از سرمات ميخوره. کرخ ميشي. پرواز يه کلاغو تو آسمون دنبال ميکني…
کوارتت زهي شماره 13
اون جا همه چي به يه نوع وحدت ميرسيد. وحدتي که گاهي برام خيلي دور از دسترسه، از خودم و همه چي جدا ميفتم. گم ميشم. اما هنوز جاي شکرش باقيه که بتهوون گاهي برام شمه اي از اون وحدت رو میاره. راستي چند روز پيش تولد 234 سالگيش بود. من به همراه یه دوست قديمي که تازگي باهاش آشنا شدم(!) مشغول قهوه تلخم بودم، ازش ياد کرديم، از اين که عاشق ماکاروني با پنير بود. راستي اين دوستم عاشق کيک پنيره، اما به پاي سيبم قناعت ميکنه
سمفوني شماره 9، شرزو
یگانگي انسان ها، یگانگي عالم
رومانس ويولون
ميتوني باور کني که زندگي جريان داره. همه چيز در اوج کمال و زيبايي. خوشبين باش
Bee·tho·ven, Ludwig van . 1770-1827 German composer. The greatest composer of his day, he began to lose his hearing in 1801 and was deaf by 1819. His music, which formed a transition from classical to romantic composition, includes 9 symphonies, 5 piano concertos, a violin concerto, 32 piano sonatas, several other sonatas, 2 Masses, and an opera.
American Heritage dictionary